Archief

Meer inzicht in oorzaak alzheimer

Nieuwe suggestie voor mogelijke behandeling. De ziekte van Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie en treft meer dan 35 miljoen mensen wereldwijd. Algemeen wordt het samenklonteren van het amyloide-ß (Aß) eiwit aangenomen als de oorzaak van het afsterven van neuronen bij patiënten.

Medicatie focust zich op de vermindering van Aß42, een van de meest voorkomende eiwitten en het schadelijkst. Promovenda Annelies Vandersteen van de Universiteit Twente nuanceert de huidige aanpak. Vandersteen: `De resultaten van mijn onderzoek geven een breder inzicht in de processen die leiden tot de ziekte van Alzheimer en kunnen op deze manier bijdragen tot nieuwe medicatie.’

Het Aß eiwit komt in het lichaam voor in verschillende lengtes varierend van 33 tot 49 aminozuren. De kortere vormen worden beschouwd als `veilig’. Dit in tegenstelling tot de langere vormen, Aß42 en langer, die sterk aggregerend zijn. De huidige therapeutische strategie tracht het samenklonteren van Aß42, en de nadelige effecten ervan te verminderen door vrijgave van Aß42 te beperken. De aanpak om de productie van Aß42 te verminderen zorgt tegelijkertijd voor een stijging van de Aß38-niveaus. Vandersteen: `Mijn onderzoek toont onder andere aan dat kleine hoeveelheden Aß38 de samenklontering en toxische effecten van langere Aß eiwitten juist kunnen vergroten of temperen. De processen die leiden tot de ziekte van Alzheimer worden bepaald door het volledige spectrum van Aß-eiwitten. Het beeld is dus veel minder zwart-wit dan tot nu toe wordt aangenomen en minder frequent voorkomende vormen van Aß zijn veel minder onschuldig dan wordt gedacht.’

Vandersteen onderzocht de eiwitmengsels in een laboratoriumsituatie. Uitgaande van een door de computer berekende veronderstelling, werd een reeks experimenten opgezet. Het gedrag van de verschillende Ab eiwitten, en mengsels daarvan werden uitvoerig onderzocht en beschreven met behulp van verschillende biofysische technieken. De invloed van de verschillende Aß eiwitten en mengsels op neuronen werd vervolgens bestudeerd in een celkweek opstelling.

Bron: Universiteit Twente