Wetenschappers hebben lang vermoed dat de ziekte van Alzheimer veroorzaakt wordt door een kleine proteïne: het zogeheten amyloïd β-proteïne (Aβ) . Dit proteïne klontert samen waardoor de plaques ontstaan die karakteristiek zijn voor deze ziekte. Maar recent onderzoek suggereerde dat het niet de plaques zijn die de ziekte veroorzaken, maar eerder kleine, een soort druifachtige Aβ-clusters. Deze clusters variëren in omvang en de relatie tussen de clusteromvang en het vermogen om zenuwcellen aan te tasten is nooit nauwkeurig bepaald.
Daar is nu verandering in gekomen. Door in het laboratorium verschillende grootten van Aβ-clusters te creëren die precies overeenkomen met de vormen in de hersenen van Alzheimerpatiënten, hebben neurologen van de UCLA vastgesteld dat de aantastingsintensiteit drastisch toeneemt indien de clusters groeien van twee naar drie naar vier Aβ’s. De onderzoekers melden ook dat, alhoewel de grote clusters voor meer beschadiging zorgen, deze relatief gering in aantal zijn. De kleinere clusters zijn in de grote meerderheid en daardoor zullen in totaliteit meer zenuwcellen afsterven. Deze zijn daarom interessant voor de ontwikkeling van nieuwe medicamenten.
Professor David Teplow meldt dat het proces om Aβ-clusters op een pure en precieze wijze te ontwikkelen en deze te kopiëren met de vormen in de hersenen van Alzheimerpatiënten, dit perspectief biedt om gedetailleerde studies te maken van hun structuren. Ook zal hierdoor de ontwikkeling van toekomstige medicijnen vereenvoudigd worden en waarschijnlijk ook meer rendement opleveren. Hij vult aan dat beter dan ooit tevoren, begrepen kan worden welke types van Aβ-structuren moeten worden bestreden met een nieuw soort medicijnen.
De onderzoekers bestudeerden het Aβ-molecuul, de chemische bouwsteen voor de structuren die de ziekte van Alzheimer veroorzaken. In de clusters zijn de moleculen als het ware omwikkeld; dit kan het best vergeleken worden met slechtwerkende klittenband. Dus een aantal moleculen kan zich samenbinden om grote clusters te vormen, maar ze vallen erg gemakkelijk uit elkaar.
Bron: Universiteit van California - Los Angeles (UCLA)
14 augustus 2009
